مطالب توسط عرفان عظیمی نیا

چگونه آمارگیر بسکتبال شویم؟

آمار بسکتبال یکی از جنبه های تخصصی و فنی مرتبط با بسکتبال است که کاربرد های بسیاری دارد و به طور کلی شامل در اختیار گذاشتن اطلاعات قابل ثبت به تیم ها، بازیکنان، رسانه ها و علاقه مندان به بسکتبال می شود. در این مطلب قصد دارم تا روند و فرایند اینکه چگونه آمارگیر بسکتبال شویم را توضیح دهم.

شناخت فعالیت آمار

مشخص کردن هدف از آمارگیری

در درجه اول، فردی که قصد دارد تا به عنوان آمارگیر فعالیت کند می بایست از ماهیت، کاربرد و نحوه کار آمار مطلع باشد؛ یعنی پیش از اینکه شما وقت خود را برای فرا گرفتن آمار بگذارید و سپس با طی کردن مراحلی که در ادامه توضیح خواهم داد به یک آمارگیر بسکتبال تبدیل شوید، باید بدانید هدف شما در این مسیر چه چیزی است.

در بسکتبال، فرد آمارگیر براساس دستورالعملِ مشخصی اقدام به ثبت اتفاقاتی می کند که قابل ثبت باشد. این دستور العمل در ایران همان دستورالعمل FIBA است که آخرین نسخه آن در سال ۲۰۱۸ منتشر شده است. (جلوتر در بخش ملزومات آمارگیر لینک دانلود این دستورالعمل قرار داده شده است)؛ اما در برخی از لیگ ها (مانند NBA و WNBA) شرایط ثبت رویدادها بنا به قوانین و دستورالعمل آمار آن متفاوت است.

 حالا براساس این دستورالعمل که در اختیار همگان قرار دارد، هر فردی می تواند اقدام به آمارگیری کند؛ اما نکته مهم در اینجاست که فرد قصد دارد در چه زمینه ای از آمار بهره ببرد. در ادامه مواردی که می تواند اهداف افراد در بحث آمار باشد عنوان شده است:

۱- فرد قصد دارد به عنوان آمارگیر به طور تخصصی برای فدراسیون، لیگ و یا تیم فعالیت کند.

۲- فرد قصد دارد تا از آمار بهره ببرد تا در فعالیت اصلی خود (به عنوان مربی، آنالیزور و یا تحلیلگر رسانه ای بسکتبال) استفاده نماید.

۳- فرد قصد دارد تا به عنوان یک علاقه مند به بسکتبال با آمار آشنا باشد تا بتواند آن را به خوبی و با اصول بشناسد.

در حالت ۱ فرد قصد دارد تا به عنوان یک آمارگیر تخصصی فعالیت کند که به طور کلی این مطلب مختص این دسته از افراد است و در ادامه توضیح خواهم داد که چطور می بایست به این هدف دست پیدا کنند.

در حالت ۲ فرد فعالیت اصلی خود را آمارگیری نمی بیند و در زمینه فعالیت اصلی خود قصد دارد تا از آمار استفاده کند و بهره ببرد و به طور کلی نمی خواهد اقدام به ثبت اتفاقات آماری در طول مسابقه کند. این فرد می تواند به صورت خود آموز از دستورالعمل FIBA استفاده کند و در برخی از موارد در صورت مبهم بودن موضوعی، از یک آمارگیر کمک بگیرد تا موضوع برایش روشن شود. علاوه بر این، فرد می تواند فرایندی را طی کند که یک آمارگیر طی می کند و کامل با آمار و آمارگیری به صورت تخصصی آشنا شود اما به جای اینکه در این زمینه فعالیت کند و تبدیل به یک آمارگیر شود، با بهره مندی از دانشی که کسب کرده است در زمینه اصلی فعالیت خود از آمار استفاده نماید.

در حالت ۳ فرد قصد ندارد از آمار در جایی استفاده کند و همانند یک هوادار علاقه مند می خواهد با اصول ثبت آمار آشنا شود و حتی صرفا بتواند یک برگه گزارش آمار تحت عنوان Box Score را مطالعه کند. (برای کسب اطلاعات بیشتر به مقاله ای با عنوان (نحوه مطالعه گزارش آمار Box Score ) مراجعه کنید در این شرایط نیازی به طی کردن فرایند آمارگیر شدن نیست و فرد می تواند به کمک دستورالعمل FIBA و مطالب مختلف مرتبط با آمار در سایت های مختلف دانش لازم را کسب نماید.

حال با توجه به اینکه مشخص شد چه افرادی می بایست فرایند آمارگیر شدن را طی کنند (افرادی که قصد دارند به طور حرفه ای آمارگیر شوند و یا در وظیفه خود کاملا با فعالیت آمارگیری آشنا شوند) به ادامه مطلب و فرایند اینکه چگونه آمارگیر بسکتبال شویم می پردازیم.

حضور در دوره آمار

طی کردن مسیر به صورت قانونی

تمرین و تجربه

عوامل پیشرفت در آمارگیری

بی شک داشتن دانش و دانستن چگونگی ثبت آمار موجب می شود تا هر فردی بتواند به عنوان آمارگیر فعالیت کند؛ اما این فعالیت همانند دیگر کارها نیاز به تلاش و تجربه دارد. افراد هنگامی که با موفقیت دوره آمار را سپری می کنند، می بایست برای اینکه از دو جنبه کالر و اوپراتور (در ادامه توضیح داده خواهد شد) پیشرفت کنند. به همین جهت افراد باید اقدام به تمرین کنند و در شرایط مختلف مهارت خود را افزیش دهند.

یکی از این کارها، ثبت آمار مسابقات از روی ویدئو کامل بازی است. البته با توجه به اینکه شما فقط از دید دوربین صحنه ها را مشاهده می کنید این کار بسیار سخت و دشوار است و بعضا ممکن است برخی از صحنه ها را از دست بدهید. اما بهترین نوع تمرین هنگامی است که شما موقع برگزاری مسابقه در سالن باشید و در شرایطی که مسئولیتی ندارید اقدام به ثبت آمار کنید. این گونه بدون استرس از اشتباه، به تمرین ثبت آمار در لحظه و در شرایط مسابقه می پردازید.

ملزومات آمارگیر

هر آنچه یک آمارگیر نیاز دارد

در این بخش به ملزوماتی اشاره می کنیم که آمارگیران می بایست به آن دسترسی داشته باشند تا بتوانند به عنوان یک آمارگیر فعالیت کنند:

۱- دستورالعمل آمار FIBA

۲- وسیله ثبت آمار (برای ثبت دستی از برگه آمار و برای ثبت کامپیوتری از برنامه FIBA Live Stats)

۳- چک لیست آمارگیر پیش از مسابقه (ویژه آمارگیران رسمی فدراسیونی)

کالر و اوپراتور

یکی می خواند یکی ثبت می کند

لازم است بدانید که فعالیت آمارگیری به طور کلی ۲ نفره (در برخی شرایط بیش از ۲ نفر)‌ است. به جهت اینکه آمار به درستی و با دقت ثبت شود، یک فرد تحت عنوان کالر (Caller) بازی را مشاهده می کند و اتفاق قابل ثبت از نظر آماری را به فرد دیگر اعلام می کند. این فرد اوپراتور (Operator) نام دارد که وسیله ثبت (برگه دستی و یا برنامه کامپیوتری ثبت آمار) را در اختیار دارد و گفته های Caller را وارد می کند.

در برخی از شرایط علاوه بر این این دو نفر، افرادی تحت عنوان پشتیبان (Backup) در گروه آمار حضور دارند که در شرایط ویژه و بروز هرگونه مشکل، کار را برعهده می گیرند. ضمن اینکه معمولا افراد Backup به این واسطه می توانند تمرین آمارگیری در شرایط مسابقه را داشته باشند و مهارت خود را افزایش دهند.

ضمن اینکه در برخی از شرایط یک فرد تحت عنوان Runner در گروه آمار فعالیت می کند که وظیفه رساندن آمار پرینت شده به تیم ها و در صورت نیاز ناظر بازی را برعهده دارد.

شخصیت و رفتار آمارگیر

لزوم رعایت تمرکز و دقت

برخلاف مربیان و بازیکنان که در بازی هایی با اختلاف زیاد ممکن است تمرکز و دقت اولیه را نداشته باشند و اصطلاحا بتوانند رها باشند، آمارگیران می بایست فارغ از نتیجه و حساسیت بازی از ابتدا تا انتهای مسابقه با تمرکز و دقت فعالیت خود را دنبال کنند تا آمار نهایی بازی به درست ترین شکل ممکن آماده ارائه باشد.

از نکاتی که آمارگیران باید به آن توجه داشته باشند، عدم بحث بر سر ثبت یک رویداد است چرا که بازی در جریان است و ماندن بر روی یک صحنه می تواند موجب از دست رفتن صحنه های دیگر شود؛ علاوه بر این آمارگیران باید همواره بدون جانبداری براساس دستورالعمل اقدام به ثبت آمار کنند.

نکته بعدی درباره هماهنگی با میز داوری است. آمارگیران همانند داوران جزو کادر رسمی برگزاری مسابقه محسوب می شوند و باید با این افراد تعامل مداوم و درستی داشته باشند. گاها پیش می آید که نتیجه بازی و یا تعداد خطای یک بازیکن در آمار متفاوت با تابلو و Score Sheet داوری است. در این شرایط حتی اگر آمارگیر مطمئن باشد که ثبت او به درستی انجام شده است، برای یک دست بودن وضعیت می بایست با داوران هماهنگ باشد و ثبت خود را براساس Score Sheet داوری انجام دهد.

این یکی از چندین مواردی است که در کلاس های آمار در رابطه با شخصیت، رفتار و عملکرد یک آمارگیر در جریان مسابقه به آن پرداخته می شود.

آمارگیر تیم

ثبت آمار با فلسفه تیم

 

برخی از تیم ها (بخصوص در لیگ هایی که فدراسیون به صورت رسمی برای آن ها از آمارگیر استفاده نمی کند) اقدام به بهره مندی از آمارگیر در کادرفنی خود می کنند؛ یعنی فرد یا افرادی اقدام به ثبت آمار می کنند و این گزارش را در اختیار کادرفنی خود قرار می دهند.

این آمار با توجه به فلسفه مربی می تواند با یک آمار رسمی متفاوت باشد؛ زیرا ممکن است مربی و کادرفنی آن تیم بنا به دید و فلسفه خود قصد داشته باشند تا آمار طبق دستورالعمل متفاوتی به ثبت برسد. به همین جهت آمارهای تیمی تنها برای استفاده تیم ها مفید است و رسانه ها و حتی هواداران نباید به آن استناد کنند تا با دیگر آمارهای موجود (چه رسمی و چه غیر رسمی) مقایسه نمایند.

جمع بندی

به طور کلی افرادی که قصد دارند تا به عنوان یک آمارگیر به صورت تخصصی فعالیت داشته باشند، می بایست دوره آن را با موفقیت پشت سر بگذارند و برای پیشرفت مهارت های خود اقدام به تمرین های مکرر نمایند.

ضمن اینکه شخصیت و رفتار افراد می بایست با توجه به نوع کار و حساسیت در لحظه آن متناسب باشد تا آمار به درستی آماده استفاده و بهره برداری باشد.

منابع:

https://shahriyarbc.ir

چگونه بسکتبال بازی کنیم: قسمت ششم(پایان)

مقاله چگونه بسکتبال بازی کنیم: قسمت ششم(پایان)

۱) برای اینکه ببینید خلاق‌ترین شوت‌زن کیست، بازی “اسب” (HORSE) را انجام دهید.

اگر نمی‌خواهید یک بازی کامل بسکتبال انجام دهید، “اسب” یا “خوک” (PIG) گزینه‌های عالی‌ای برای سرگرمی در زمین و تمرین مهارت‌های شوت‌زنی هستند. برای بازی، یک نفر شوت می‌زند. اگر شوت را از دست بدهد، نوبت نفر بعدی است. اما اگر شوت را گل کند، سایر بازیکنان باید دقیقاً همان شوت را به همان شکل بزنند.

+اگر بازیکنی نتواند شوتی را که نفر قبلی گل کرده تکرار کند، یک حرف از کلمه HORSE (مثلاً ابتدا H) دریافت می‌کند. اولین بازیکنی که حروف کامل کلمه HORSE را دریافت کند، بازنده بازی خواهد بود.

۲) اگر تعداد بازیکنان فرد است، بازی «۲۱» را امتحان کنید.

بازی ۲۱ گزینه‌ای عالی برای زمانی است که تعداد بازیکنان زوج نیست. در این بازی، هر بازیکن به‌صورت انفرادی با دیگر بازیکنان رقابت می‌کند تا اولین نفری باشد که به امتیاز ۲۱ می‌رسد. هر شوتی که از داخل قوس (منطقه‌ی دو امتیازی) زده شود، ۱ امتیاز دارد و هر شوتی که از بیرون قوس (منطقه‌ی سه امتیازی) زده شود، ۲ امتیاز دارد.

+پس از هر بار گل‌زنی، آن بازیکن اجازه دارد پرتاب‌های آزاد انجام دهد. هر پرتاب آزاد ۱ امتیاز دارد و پرتاب آزاد بازیکن تا زمانی که یا پرتابی را از دست بدهد یا ۵ پرتاب متوالی را گل کند، می‌تواند ادامه داشته باشد.

 

۳) بازی «ناک‌اوت» را برای تمرین پرتاب‌های آزاد و لی‌آپ امتحان کنید.

ناک‌اوت یک بازی عالی برای تمرین پرتاب‌های آزاد و همچنین بازی کردن با گروه‌های بزرگ است. همه بازیکنان در پشت خط پرتاب آزاد به صف می‌ایستند. نفر اول یک پرتاب آزاد می‌زند. اگر پرتاب را از دست بدهد، باید توپ را ریباند کند و تا زمانی که گل بزند، به شوت‌زنی ادامه دهد. به‌محض اینکه توپ وارد سبد شد، بازیکن به انتهای صف برمی‌گردد.

+به‌محض اینکه توپ نفر اول به حلقه برخورد کند، نفر دوم می‌تواند پرتاب کند. اگر نفر دوم قبل از نفر اول گل بزند، نفر اول حذف می‌شود (ناک‌اوت می‌شود).

+به‌محض اینکه یک بازیکن گل می‌زند، نفر بعدی در صف اجازه دارد پرتاب خود را آغاز کند.

۴) برای یک تمرین شوت‌زنی سرگرم‌کننده و رقابتی، بازی «بسکتبال بیسبالی» (Baseketball) را امتحان کنید.

این بازی ترکیبی از تمرین شوت‌زنی و بازی بیسبال است (و شاید کمی کل‌کل و کری‌خوانی هم همراهش باشد!). اساساً، دو تیم به‌صورت نوبتی تلاش می‌کنند از سه «پایگاه» مختلف امتیاز کسب کنند، در حالی‌که تیم مقابل سعی می‌کند با ایجاد اختلال ذهنی، تمرکز آن‌ها را به‌هم بزند.

هر شوتی که از دست برود، یک «اوت» (خروج از نوبت) حساب می‌شود.

*نکته: بازی Baseketball (ترکیب “Basketball” و “Baseball”) یک بازی شاد و تمرینی است که برای تقویت مهارت شوت‌زنی طراحی شده و حال‌و‌هوای بیسبال دارد. در ادامه به‌صورت کامل و مرحله‌به‌مرحله توضیح می‌دهم:

+هدف بازی:

تمرین شوت‌زنی به‌صورت رقابتی، با الهام از قواعد بیسبال.

+تعداد بازیکنان:

حداقل دو تیم (مثلاً ۳ تا ۵ نفره)

+قوانین و روش انجام:

 

  1. تعیین پایگاه‌ها (Bases):

مثل بیسبال، سه پایگاه (base) تعیین می‌شود که هرکدام یک نقطه مشخص برای شوت‌زنی است:

پایگاه اول: نزدیک سبد (مثلاً شوت لی‌آپ یا داخل منطقه)

پایگاه دوم: فاصله متوسط (مثلاً پشت خط پرتاب آزاد)

پایگاه سوم: فاصله دور (مثلاً پشت خط سه‌امتیازی)

 

  1. نحوه امتیازگیری:

یکی از تیم‌ها شروع می‌کند. هر بازیکن از پایگاه اول شروع به شوت‌زنی می‌کند. اگر توپ را گل کند، به پایگاه دوم می‌رود و شوت بعدی را از آن‌جا می‌زند. اگر دوباره گل کند، به پایگاه سوم می‌رود.

اگر بازیکن موفق شود هر سه شوت را از هر سه پایگاه بزند، یک امتیاز کامل برای تیمش ثبت می‌شود.

 

  1. اوت (Out):

اگر بازیکنی در هر مرحله‌ای شوت را از دست بدهد، آن شوت به عنوان “اوت” (out) حساب می‌شود. هر تیم فقط سه اوت در هر نوبت (اینینگ) دارد، مثل بیسبال. پس از سه اوت، نوبت تیم مقابل می‌شود.

 

  1. اختلال روانی (Trash Talk):

تیمی که در حال دفاع است (نوبتش نیست)، می‌تواند با حرف زدن، صدا درآوردن یا حرکات خنده‌دار سعی کند تمرکز تیم مقابل را به‌هم بزند (بدون بی‌احترامی یا تماس فیزیکی). این بخش سرگرم‌کننده بازی است و رقابت را جذاب‌تر می‌کند.

 

  1. ادامه بازی:

بازی به نوبت بین دو تیم ادامه پیدا می‌کند تا مثلاً یکی از تیم‌ها به امتیاز ۱۰ برسد یا یک زمان مشخص به پایان برسد.

چگونه بسکتبال بازی کنیم: قسمت پنجم

مقاله چگونه بسکتبال بازی کنیم: قسمت پنجم

۱) مهارت‌های پایه‌ات را تمرین کن تا توانایی‌هایت را ارتقا دهی

اگر می‌خواهی بازیکن بهتری در بسکتبال شوی، باید روی اصول پایه کار کنی. تمرین دریبل‌زدن، شوت‌زنی و مهارت‌های دفاعی بهترین روش برای صرف وقت و تبدیل شدن به یک بازیکن خوب است. تمرین پاس‌های نمایشی یا پایین آوردن حلقه برای تمرین دانک‌های ۳۶۰ درجه، راه درستی نیست.

۲) زیاد پاس بده و توپ را مدام در جریان نگه‌دار

تیم‌های خوب بسکتبال همیشه توپ را در حرکت نگه می‌دارند؛ این کار باعث می‌شود مدافعان حریف تعادل خود را از دست بدهند. وقتی تیم تو مالک توپ است، پاس‌ها را سریع و دقیق بده تا توپ به خوبی گردش پیدا کند و مسیر بازی برای رسیدن به سبد باز شود.

+این تصور غلط رایج است که بسکتبال فقط مخصوص بازیکنان فوق‌العاده‌ای است که مدام دانک می‌زنند و توپ را برای خود نگه می‌دارند؛ در حالی که بازیکنان خوب، پاس می‌دهند.

۳) یاد بگیر برای هم‌تیمی‌هایت در حمله اسکرین (سد) بگذاری

وقتی یاد می‌گیری به‌صورت تیمی بازی کنی، کم‌کم باید اجرای تاکتیک‌ها را هم تمرین کنی. پایه‌ی بسیاری از تاکتیک‌ها، حرکت «پیک اند رول» است. برای قرار دادن یک پیک (اسکرین)، باید کاملاً صاف و بی‌حرکت بایستی. دستت را جلوی پایین‌تنه‌ات قرار بده. سپس هم‌تیمی‌ات از تو به‌عنوان مانع استفاده می‌کند تا مدافع را از خودش جدا کند.

+اگر بازیکن مدافع با شدت به تو برخورد کند، خطا علیه او گرفته می‌شود.

+بعد از اینکه هم‌تیمی‌ات از کنار تو دریبل زد و عبور کرد، بلافاصله خودت را جدا کن و دنبال یک موقعیت مناسب برای گرفتن توپ بگرد. این بخش همان «رول» در حرکت پیک اند رول است.

*نکته: اصطلاح «رول» یعنی بعد از گذاشتن پیک (اسکرین)، سریع به سمت سبد حرکت کنی تا پاس بگیری و حمله را ادامه دهی.

۴) یاد بگیر با حرکت‌های بدون توپ (کات دادن) خودت را برای دریافت توپ آزاد کنی.

وقتی هم‌تیمی‌هایت توپ را در اختیار دارند، بی‌حرکت نایست! مدام حرکت کن تا مدافعانت را تحت فشار و اشتباه قرار دهی. اگر لحظه‌ای ایجاد شد که مدافعت را گم کردی و فضای آزاد پیدا کردی، دستت را بالا ببر تا علامت بدهی که آماده دریافت توپ هستی.

+اگر هم‌تیمی‌هایت در این موقعیت تو را ندیدند، ناامید نشو. وقتی توپ دست کسی است، تمرکز روی همه‌چیز کار سختی است.

*نکته: در بسکتبال، کات دادن انواع مختلفی دارد که هرکدام برای فرار از مدافع و دریافت توپ مناسب‌اند:

  1. کات مستقیم (Straight Cut): حرکت مستقیم به سمت سبد برای دریافت پاس.
  2. کات بک‌دور (Backdoor Cut): وقتی مدافع جلوتر ایستاده، بازیکن با برش ناگهانی به پشت او حرکت می‌کند.
  3. کات V (V-Cut): بازیکن اول به عقب حرکت می‌کند و بعد سریع به جلو برمی‌گردد تا از مدافع جدا شود.
  4. کات L یا کورنر کات: حرکت از گوشه زمین به سمت بالا یا داخل برای دریافت توپ.
  5. کات فلر (Flare Cut): حرکت بازیکن از توپ دور می‌شود تا در فضای بازتری برای شوت قرار بگیرد.
  6. کات کور (Curl Cut): بازیکن دور یک اسکرین منحنی‌وار می‌دود و به سمت توپ می‌آید.

هر کات بسته به موقعیت زمین و مدافع انتخاب می‌شود.

چگونه بسکتبال بازی کنیم: قسمت چهارم

مقاله چگونه بسکتبال بازی کنیم: قسمت چهارم

1) درک اهمیت بازی دفاعی؛ چرا بازی دفاعی بسیار مهم است؟

شوت زدن و امتیاز گرفتن هیجان‌انگیز است، اما این دفاع است که قهرمانی‌ها را رقم می‌زند! وقتی تیم شما توپ را در اختیار ندارد، هدف اصلی‌تان این است که مانع امتیاز گرفتن حریف شوید. باید پاس‌ها را مختل کنید، در صورت امکان توپ را بدزدید و شوت‌ها را بلاک کنید. وظیفه شما این است که برای تیم مقابل مزاحم و بازدارنده باشید. چند نوع دفاع در بسکتبال وجود دارد:

+دفاع نفر به نفر (Man-to-man): رایج‌ترین نوع دفاع است. در این حالت، هر بازیکن مسئول محافظت از یک بازیکن خاص از تیم مقابل است و همواره او را دنبال می‌کند.

+دفاع منطقه‌ای (Zone): در این روش، هر بازیکن مسئول دفاع از یک ناحیه خاص از زمین است، بدون توجه به اینکه کدام بازیکن حریف در آن منطقه حضور دارد. رایج‌ترین نوع آن “۲-۳” است که در آن گاردها (بازیکنان عقب) قسمت بالای منطقه را پوشش می‌دهند و فورواردها و سنتر (بازیکنان جلوتر و درشت‌هیکل‌تر) اطراف سبد را دفاع می‌کنند.

+دفاع نیمه‌زمین (Halfcourt): در این حالت، تیم فقط در نیمه زمین نزدیک به سبد خودی دفاع می‌کند.

+دفاع تمام‌زمین (Fullcourt): در این روش، تیم در تمام زمین دفاع می‌کند، معمولاً با هدف گرفتن توپ از حریف یا خسته کردن آن‌ها.

در مجموع، دفاع مؤثر نه‌تنها مانع امتیازگیری حریف می‌شود، بلکه فرصت‌های تهاجمی بیشتری برای تیم شما ایجاد می‌کند.

2) وضعیت صحیح دفاعی قرار بگیرید و دست‌هایتان را باز کنید.

پایین بیایید و حالت باز بگیرید. زانوها را خم کرده و پاها را بیشتر از عرض شانه باز کنید، سپس دست‌هایتان را به صورت مستقیم در دو طرف بدن باز نگه دارید. روی پنجه پا بایستید و با حرکات جانبی (اسلایدی) حریف را دنبال کنید.

+این‌که به سمت چه کسی قرار بگیرید، بستگی به محل توپ دارد. اگر بازیکنی که مسئول دفاع از او هستید توپ را در اختیار دارد، مستقیماً رو‌به‌روی او قرار بگیرید. اما اگر توپ دست او نیست، باید به گونه‌ای قرار بگیرید که هم بازیکن خود را زیر نظر داشته باشید و هم توپ را؛ یعنی بین این دو موقعیت تعادل برقرار کنید.

این وضعیت دفاعی پایه‌ای و مؤثر، باعث واکنش سریع‌تر، پوشش بهتر فضا و کنترل بیشتر بر حرکات حریف می‌شود.

*نکته: برای داشتن یک وضعیت صحیح دفاعی از حالت تعادل در بسکتبال کمک بگیرید.

3) حرکات جانبی خود را تمرین کنید تا چابک و سریع بمانید.

یکی از سخت‌ترین بخش‌های بازی دفاعی، حفظ حالت نیم‌نشسته (کِراوچ دفاعی) و چسبیدن به بازیکن حریف مثل سایه است. حرکت سریع از یک سمت به سمت دیگر دشوار است، بنابراین هرچه در اجرای حرکت‌های جانبی (شافل استپ) تجربه بیشتری داشته باشید، بازیکن دفاعی بهتری خواهید بود.

+برای تمرین، به صورت جانبی حرکت کنید؛ یک قدم بزرگ به یک طرف بردارید، سپس پای عقبی را به سرعت به سمت پای جلویی، طوری که از آن عبور نکند و به آن برخورد نکند حرکت دهید

(پرتاب کنید) و دوباره از آن حالت برای حرکت بعدی نیرو بگیرید. سپس همین حرکت را در جهت مخالف تکرار کنید.

این تمرین به شما کمک می‌کند تا تعادل، سرعت واکنش و کنترل بهتری در دفاع فردی داشته باشید.

*نکته: اصطلاح shuffle step (گام جانبی دفاعی):

یعنی حرکتی جانبی که در آن بازیکن بدون چرخاندن یا ضربدری کردن پاها، به‌صورت پی‌در‌پی و کنترل‌شده به طرفین حرکت می‌کند تا بتواند حریف را پوشش دهد و همزمان تعادل خود را حفظ کند.

*نکته: اصطلاح defensive crouch (حالت دفاعی نیم‌نشسته):

یعنی وضعیتی است که بازیکن برای دفاع کردن پایین می‌آید، زانوها را خم می‌کند، پاها را بیشتر از عرض شانه باز می‌کند و روی پنجه‌ها کمی متمایل به سینه پا قرار می‌گیرد تا آماده‌ی حرکت سریع به طرفین باشد.

4) روی پاهایتان بمانید، مگر اینکه برای بلاک کردن شوت اقدام می‌کنید.

بازیکنان تازه‌کار بسکتبال اغلب بیش از حد می‌پرند. تا زمانی که ۱۰۰٪ مطمئن نیستید که بازیکن حریف در حال شوت‌زنی است، روی زمین بمانید. هرچه بیشتر در هوا باشید، به‌عنوان مدافع آسیب‌پذیرتر خواهید بود.

+وقتی یک بازیکن حمله وانمود می‌کند که می‌خواهد شوت بزند تا مدافع را وادار به پریدن کند، به این حرکت فِیک شوت (Pump Fake) می‌گویند.

5) برای گرفتن ریباند، حریف خود را باکس‌اوت کنید.

یکی دیگر از بخش‌های حیاتی دفاع، تمرین برای گرفتن ریباندهاست. اگر تیم مقابل شوتی زد و موفق نبود، نباید اجازه دهید دوباره برای شوت دوم فرصت پیدا کند. زمانی که توپ در هواست، بین حریف و سبد قرار بگیرید. باسن خود را بیرون دهید، به سمت توپ قرار بگیرید و با فشار به عقب، حریف را از موقعیت ریباند دور نگه دارید (باکس‌اوت کردن).

+وقتی توپ در حال پایین آمدن است، با پرش به سمت بالا، آن را در هوا بگیرید.

 

6) از خطاهای رایج دوری کنید تا به حریف برتری ندهید.

در حالی که در موقعیت حمله، ضربه وارد کردن به مدافع (شارژینگ)، می‌تواند خطا محسوب شود، با این حال باید دانست که بیشتر خطاها معمولاً در موقعیت دفاع اتفاق می‌افتند. هنگام تلاش برای ایجاد اختلال در بازی حریف، باید مرز بین دفاع مؤثر و خطای غیرقانونی را بشناسید و از آن عبور نکنید. خطاهای رایج شامل موارد زیر هستند:

+بلاکینگ (Blocking): وقتی بدن خود را در مسیر بازیکن دریبل‌زن قرار می‌دهید، در حالی که از قبل در موقعیت مناسبی برای دفاع قرار نداشتید.

+ریچینگ (Reaching): هنگام دفاع در برابر بازیکنی که در حال دریبل زدن است، نمی‌توانید به ساعد یا بازوی او ضربه بزنید یا آن را بگیرید. این خطا، ریچینگ نام دارد.

+اُور دِ بک (Over the Back): هنگام تلاش برای گرفتن ریباند، حق ندارید از پشت بر روی بازیکن مقابل پریده و از روی او توپ را بگیرید.

+خطاهای فنی یا خشن (Technical/Flagrant Foul): این‌ها تخلفات جدی‌تری هستند مانند رفتار پرخاشگرانه، توهین به داور، یا برخورد عمدی و خشن. در این موارد، تیم مقابل به‌طور خودکار پرتاب آزاد و مالکیت توپ را دریافت می‌کند.

*نکته: خطای شارژینگ (Charging foul) در بسکتبال زمانی اتفاق می‌افتد که بازیکن حمله‌کننده با توپ، با قدرت به مدافع ثابتی برخورد کند که موقعیت قانونی دفاع را گرفته است. در این حالت، خطا به نام بازیکن مهاجم ثبت می‌شود و توپ به تیم مقابل داده می‌شود

 

چگونه بسکتبال بازی کنیم: قسمت سوم

مقاله چگونه بسکتبال بازی کنیم: قسمت سوم

1) هر بار که قصد شوت‌زدن داری، بدنت را رو‌به‌سبد تنظیم کن (Square up).

منظور از «رو‌به‌سبد قرار گرفتن» این است که هر دو پای خود را مستقیماً به سمت حلقه قرار دهی. لگن (مفصل ران) باید دقیقاً در امتداد پاها و به اندازه عرض شانه باز باشد. این وضعیت باعث افزایش دقت شوت تو می‌شود.

+وقتی آماده شوت‌زدن می‌شوی، دریبل را متوقف کن، توپ را با هر دو دست بگیر و بدنت را رو‌به‌حلقه تنظیم کن. «حرکت برداشت توپ» (Pick-up Step) را تمرین کن؛ یعنی بعد از آخرین دریبل، در یک حرکت هماهنگ، لگنت را بچرخان و برای شوت آماده شو. این تکنیک به تو کمک می‌کند تا روان‌تر و دقیق‌تر شوت بزنی.

*نکته: اصطلاح “Square up” در بسکتبال به این معناست که بازیکن هنگام شوت‌زدن، بدن خود را به‌صورت مستقیم و متقارن رو‌به‌حلقه تنظیم کند. یعنی:

-هر دو پا مستقیماً به سمت حلقه باشند،

-پاها به اندازه عرض شانه باز باشند،

-لگن، شانه‌ها و سینه در یک راستا و رو‌به‌حلقه قرار بگیرند.

این وضعیت باعث می‌شود تعادل بدن حفظ شود و شوت با دقت و قدرت بیشتری انجام شود. “Square up” یکی از اصول کلیدی برای شوت‌زدن مؤثر در بسکتبال است.

*نکته: اصطلاح (Pick-up Step) در بسکتبال به مرحله‌ای از شوت یا لی‌آپ گفته می‌شود که بازیکن:

الف. آخرین دریبل خود را می‌زند،

ب. توپ را با دو دست می‌گیرد (برداشت توپ)،

ج. و هم‌زمان با گرفتن توپ، یک قدم خاص برمی‌دارد که به آن “قدم برداشت” یا همان Pick-up Step گفته می‌شود.

در این مرحله، بازیکن باید با هماهنگی کامل بین چشم، دست و پا توپ را از حالت دریبل به حالت آماده‌شوت یا لی‌آپ تبدیل کند. این حرکت نیازمند کنترل بدنی بالا و هماهنگی حرکتی دقیق است، و نقش بسیار مهمی در دقت و روانی شوت دارد.

به‌طور ساده، Pick-up Step یعنی حرکت هم‌زمان گرفتن توپ و برداشتن اولین قدم برای شوت یا لی‌آپ بعد از آخرین دریبل.

2) توپ را روی دست غالب خود متعادل کن.

دست شوت‌زن تو همان دست غالب است. آرنج دست شوت‌زن را نزدیک به پهلو نگه دار و توپ را روی نوک انگشتانت (در قسمت زیرین توپ) متعادل کن. با دست دیگر (غیر شوت‌زن) توپ را نگه دار و مهار کن. توپ را بالا بیاور تا در راستای چانه‌ات قرار بگیرد و زانوهایت را خم کن.

+شوت را با هر دو دست نمیزنی، از دست غیر شوت‌زن فقط برای حفظ تعادل توپ هنگام شوت استفاده می‌کنی.

+برای تمرین حرکت شوت، به پشت روی زمین دراز بکش، توپ را با دست شوت‌زن مستقیماً به سمت بالا نگه دار و تمرین کن که توپ را با چرخش معکوس (Backspin) فقط چند سانتی‌متر به هوا بفرستی. این تمرین به تقویت فرم صحیح شوت و کنترل توپ کمک می‌کند.

*نکته: اصطلاح Backspin؛ در بسکتبال یعنی چرخش معکوس توپ هنگام شوت‌زدن؛ به‌طوری که توپ هنگام حرکت به سمت حلقه، در جهت مخالف حرکت خود، حول محور افقی می‌چرخد (یعنی به سمت شوت‌زن برمی‌گردد).

این چرخش باعث چند چیز می‌شود:

الف. نرم‌تر شدن برخورد توپ با حلقه یا تخته

ب. افزایش احتمال افتادن توپ در سبد حتی پس از برخورد

ج. کنترل بهتر مسیر و سرعت توپ

برای ایجاد Backspin، بازیکن باید هنگام رها کردن توپ، با نوک انگشتان خود کمی حرکت کششی به عقب بدهد تا توپ به‌صورت کنترل‌شده بچرخد. این یکی از کلیدهای یک شوت دقیق و حرفه‌ای است.

3) توپ را هنگام شوت، در حین باز کردن دست، از روی نوک انگشتانت رها کن.

آرنج دست شوت‌زن را کاملاً به سمت بالا و جلو باز کن. مچ دستت را به سمت جلو بچرخان، انگار که می‌خواهی دستت را داخل یک شیشه‌ی کوکی که روی یک قفسه‌ی بلند قرار دارد، ببری. وقتی بازویت کاملاً باز شد، توپ را رها کن تا با یک چرخش معکوس (Backspin) از دستت خارج شود. پس از رها کردن توپ، حرکت دستت را کامل ادامه بده؛ انگار واقعاً دستت را در آن شیشه‌ی کوکی فرو می‌بری.

+حرکت «Follow Through» یا ادامه حرکت پس از شوت بسیار مهم است. این حرکت باعث ایجاد چرخش معکوس (Backspin) روی توپ می‌شود، که احتمال گل شدن توپ را وقتی به حلقه یا تخته برخورد می‌کند، به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد.

*نکته: اصطلاح «Follow Through» در بسکتبال به ادامه‌ی حرکت دست پس از رها کردن توپ در هنگام شوت گفته می‌شود. این بخش از شوت، نشان‌دهنده‌ی فرم صحیح شوت و عامل کلیدی در دقت، قدرت و چرخش توپ است.

در یک Follow Through صحیح:

-بازو کاملاً کشیده می‌شود (به سمت بالا و جلو)

-مچ دست به پایین خم می‌شود

-انگشتان به سمت سبد نشانه می‌روند (انگار که دستت را داخل یک ظرف کوکی در قفسه بالا می‌کنی)

-دست شوت‌زن چند لحظه در همان حالت باقی می‌ماند

این حرکت باعث می‌شود:

-توپ با چرخش معکوس (Backspin) از دست رها شود

-ثبات در جهت و ارتفاع شوت ایجاد شود

-احتمال گل شدن توپ حتی در صورت برخورد با حلقه یا تخته بیشتر شود

به‌طور خلاصه، Follow Through یعنی کامل کردن حرکت شوت بعد از رهاسازی توپ، که نقش حیاتی در موفقیت شوت دارد.

4) هنگام شوت زدن، با فشار از روی پاهایت به سمت بالا بپر. 

هم‌زمان با باز کردن آرنج برای آغاز حرکت شوت، بدنت را پایین بیاور (خم شو) و با پاهایت به سمت بالا بپر تا توپ را رها کنی. زمانی که بازوی شوت‌زن تو تقریباً به بالاترین نقطه می‌رسد، باید در بالاترین نقطه‌ی پرش خود نیز قرار گرفته باشی.

+به سمت حلقه نپری؛ مستقیم به سمت بالا بپر.

+در شوت، بازوها به تنظیم جهت کمک می‌کنند، اما قدرت اصلی پرتاب از پاها تأمین می‌شود. هرچه با نیروی بیشتری هنگام شوت بپری، توپ فاصله‌ی بیشتری را طی خواهد کرد. این هماهنگی بین پاها، بازو و زمان‌بندی، از اصول کلیدی یک شوت مؤثر در بسکتبال است.

5) هدف‌گیری‌ات باید طوری باشد که توپ دقیقاً از بالای حلقه عبور کرده و وارد سبد شود.

برخی مربیان توصیه می‌کنند توپ فقط به اندازه‌ای بالا برود که از لبه‌ی حلقه عبور کند. چشم‌هایت را روی هدف نگه دار و سعی کن تمام حرکات شوت را به‌صورت یک حرکت روان و پیوسته انجام دهی.

در ابتدای کار، هدف‌گیری ممکن است سخت باشد، اما با تمرین یاد می‌گیری چه مقدار قدرت و چه میزان قوس برای هر شوت لازم است.

+برای شروع تمرین، نزدیک به سبد بایست تا به حس صحیح شوت‌زدن عادت کنی.

+همچنین اگر در زاویه‌ای نسبت به حلقه ایستاده‌ای، می‌توانی هدف‌گیری‌ات را طوری تنظیم کنی که توپ با برخورد به تخته (backboard) وارد سبد شود؛ به این نوع شوت می‌گویند bank shot و در زوایای مورب بسیار کاربردی است.

*نکته: اصطلاح Backboard: یعنی تخته‌ی مستطیلی پشت حلقه‌ی بسکتبال که توپ می‌تواند به آن برخورد کرده و وارد سبد شود.

*نکته: اصطلاح Bank Shot: یعنی شوتی که توپ ابتدا به تخته (backboard) برخورد می‌کند و سپس وارد سبد می‌شود.

6) لی‌آپ (Layup) یا به اصطلاح (سه گام)را با دریبل به سمت حلقه و پرش هم‌زمان با شوت تمرین کن.

لی‌آپ یکی از مهم‌ترین مهارت‌ها در بسکتبال است و یک بازیکن خوب باید آن‌قدر در اجرای آن مسلط باشد که هیچ‌وقت در بازی از دستش ندهد.

برای انجام صحیح لی‌آپ:

+۱. از گوشه‌ی خط پرتاب آزاد در سمت غالب بدنت (مثلاً اگر راست‌دست هستی، از سمت راست) شروع کن.

۲. با زاویه به سمت حلقه دریبل بزن و زمانی که به نزدیکی خط دوم کنار منطقه‌ی رنگی (lane marker) رسیدی، آماده‌ی شوت شو.

۳. اولین قدم در سمت غالب برای حرکت، با پای همان سمت برداشته می‌شود؛ یعنی اگر از سمت راست حرکت می‌کنی، قدم اول با پای راست برداشته می‌شود.

+۴. هم‌زمان با برداشتن دو قدم بلند، توپ را در دست بگیر.

۵. با پای مخالف دست شوت‌زن (یعنی اگر با دست راست شوت می‌زنی، با پای چپت پرش کن) از زمین جدا شو.

+۶. با یک دست، توپ را به نرمی به سمت حلقه هدایت کن و از تخته برای وارد کردن توپ به سبد استفاده کن.

*نکته: در این حرکت، هماهنگی بین قدم‌ها، زمان پرش و هدایت توپ بسیار مهم است. تمرین مداوم باعث می‌شود لی‌آپ به یکی از دقیق‌ترین و مطمئن‌ترین روش‌های امتیازگیری تو تبدیل شود.

*نکته: اصطلاح Lane Marker: یعنی خطوط کوتاهی در کنار منطقه‌ی رنگی (paint) که برای مشخص کردن موقعیت بازیکنان هنگام پرتاب آزاد استفاده می‌شوند.

*نکته: اصطاح سه‌گام حرکتی برای شوت نزدیک به سبد است که شامل:

۱. دریبل آخر،

۲. دو قدم متوالی (با گرفتن توپ)،

۳. پرش و شوت با یک دست (استفاده از تخته یا مستقیم به سبد).

در سه گام؛ ابتدا دو گام اول به صورت متوالی روی زمین و گام سوم و آخر روی هوا در حالت پرش انجام می‌شود.

شی گیلجس‌ الکساندر برنده عنوان MVP فصل عادی 2024/25 NBA

SGA در دوئل برای کسب MVP، جوکر را شکست داد

شی گیلجس‌الکساندر برنده جایزه باارزش‌ترین بازیکن (MVP) فصل عادی 2024/25 لیگ NBA شد؛ این خبر چهارشنبه شب توسط لیگ NBA اعلام شد. گیلجس‌الکساندر اکنون هفتمین بازیکن متوالی است که این جایزه را به عنوان فردی متولد خارج از ایالات متحده آمریکا کسب می‌کند. پیش از او، نیکولا یوکیچ (در سال‌های 2024، 2022 و 2021)، جوئل امبید (2023) و یانیس آنته‌توکومپو (در سال‌های 2020 و 2019) موفق به کسب این عنوان شده بودند.

او نخستین بازیکن تیم اوکلاهاما سیتی ثاندر است که از زمان راسل وستبروک در سال 2016 موفق به کسب این جایزه شده، و با احتساب کوین دورنت در سال 20214، حالا سه بازیکن از OKC برنده عنوان MVP شده‌اند.

شی گیلجس‌الکساندر از مجموع 100 رای رتبه اول، موفق به کسب 71 رای شد. نیکولا یوکیچ با دریافت 29 رای اول در جایگاه دوم قرار گرفت. یانیس آن‌توکومپو نیز در رتبه سوم ایستاد. در مجموع، 12 بازیکن مختلف حداقل یک رای در میان پنج گزینه برتر دریافت کردند.

گیلجس-الکساندر همچنین اولین بازیکن تاریخ بسکتبال تیم دانشگاه کنتاکی (Kentucky Wildcats) است که موفق به کسب جایزه MVP شده است.

این بازیکن 26 ساله با یکی از بهترین فصل‌ها در تاریخ بازیکنان گارد NBA به این عنوان دست یافت. او با میانگین 32.7 امتیاز در هر بازی، اسکورینگ چمپین فصل 2024/25 شد. در قرن حاضر، تنها گاردهایی که به این میانگین امتیاز رسیده‌اند، جیمز هاردن، کوبی برایانت، لوکا دانچیچ و الن ایورسن بوده‌اند.

نکته قابل توجه، افیشنسی فوق‌العاده بالای او در ثبت این آمار است: 51.9% درصد فیلدگل، 37.5% پرتاب‌های سه‌امتیازی و 89.8% در پرتاب‌های آزاد. همچنین به طور میانگین 6.4 اسیست و 5.0 ریباند در هر بازی ثبت کرد.

اما چیزی که واقعh پرونده او را مستحکم کرد، عملکرد تیمش بود. تیم تاندر فصل را با دومین رتبه برتر در تاریخ NBA از نظر نت ریتینگ (12.7+) به پایان رساند و با رکورد 14_68، پنجمین بهترین رکورد تاریخ لیگ را به دست آورد. دفاع قدرتمند اوکلاهاما سیتی عامل اصلی این موفقیت تاریخی بود، و در حالی که بیشتر کارهای گیلجس‌الکساندر در حمله انجام می‌شود، توانایی او در ایجاد توپ‌ربایی و مقابله با حریفان در مچ‌‌اپ‌های perimeter، او را به یک دارایی ارزشمند در طرف دفاعی زمین نیز تبدیل کرده است.

یش‌ترین میانگین امتیاز با 60 برد در تاریخ NBA

با این حال، رقابت برای کسب این جایزه بسیار شدید بود. یوکیچ، برنده سه دوره، مسلما بهترین فصل آماری کریر خود را پشت سر گذاشت. او به اولین سنتر در تاریخ NBA تبدیل شد که به طور میانگین تریپل‌دابل کسب کرده و تنها سومین بازیکن پس از وستبروک و اسکار رابرتسن بود که به این مهم دست یافت. او در کل فصل، رتبه سوم امتیاز در هر بازی، رتبه سوم ریباند، رتبه دوم اسیست و رتبه ششم توپ‌ربایی را به خود اختصاص داد. در تمام این مدت، او به طور چشمگیری بهتر از SGA از هر دو ناحیه (57.6% فیلدگل و 41.7% شوت سه امتیازی) موفق عمل کرد.

رقابت بین یوکیچ و شی به یک بحث فلسفی تبدیل شد: آیا جایزه MVP باید به بهترین بازیکن یک تیم برتر تعلق بگیرد، یا باید به بازیکنی داده شود که با تیمش عملکرد بهتری در طول سال داشته است؟ یوکیچ یک برتری آماری اندک اما معنی‌دار داشت، اما تیم او 18 بازی کمتر از تیم گیلجس‌الکساندر برنده شد.

اگرچه این موضوع بر رای‌گیری که بلافاصله پس از پایان فصل عادی انجام شد تاثیری نداشت، اما نبرد برای جایزه MVP در بازی‌های پلی‌آف در زمین ادامه یافت.

یوکیچ و ناگتس، گیلجس‌الکساندر و ثاندر را تا مرز شکست پیش بردند، اما در نهایت، اوکلاهاما سیتی در هفت بازی به پیروزی دست یافت. یوکیچ در طول سری، فراز و نشیب‌های بیش‌تری را تجربه کرد، اما SGA با پیشرفت مداوم در طول سری، توانست در کوارتر چهارم بازی‌های 4 و 5، ناگتس را از پیش رو بردارد که در نهایت نتیجه سری را تغییر داد.

در نهایت، رای‌دهندگان تصمیم گرفتند که گیلجس‌الکساندر شایسته این افتخار است. در فصلی که دو نامزد لایق برای MVP وجود داشت، رای‌دهندگان به بازیکنی متمایل شدند که یکی از برترین تیم‌های تاریخ NBA را در فصل عادی لیدری می‌کرد. با کسب جایزه MVP فصل عادی، SGA اکنون تلاش خواهد کرد تا در ماه ژوئن، جایزه بسیار معنادارتر بیل راسل MVP فینال NBA را نیز به مجموعه افتخارات خود اضافه کند. ثاندر البته هنوز کارهای زیادی برای رسیدن به این مرحله در پیش دارد، اما با توجه به فصلی که شی پشت سر می‌گذارد، او شانس واقعی دارد که از سال 2013، اولین بازیکنی باشد که هر دو جایزه را در یک فصل به دست می‌آورد.

پیش از هفت فصل اخیر، تنها سه بازیکن بین‌المللی موفق به کسب این جایزه شده بودند: استیو نش (دوبار)، به همراه حکیم اولاجوان و درک نویتزکی.

هفت MVP فصل اخیر NBA

گیلجس‌الکساندر در درفت NBA سال 2018 به عنوان پیک 11 درفت توسط شارلوت هورنتس درفت شد، تیمی که بلافاصله او را به لس آنجلس کلیپرز ترید کرد. او تنها یک فصل را در لس آنجلس سپری کرد و در این مدت به طور میانگین 10.8 امتیاز و 3.3 اسیست در هر بازی به دست آورد. پس از آن، او در یک ترید بزرگ که شامل دنیلو گالیناری، پنج پیک راند اول درفت و چهار جابجایی پیک راند اول نیز می‌شد، در ازای پال جرج به اوکلاهاما سیتی ثاندر ترید شد. این ترید همچنین حضور کوای لنرد را برای کلیپرز تضمین کرد.

منابع:

https://thebalderball.com

چگونه بسکتبال بازی کنیم: قسمت دوم

 

*مقاله چگونه بسکتبال بازی کنیم: قسمت دوم

1) توپ را محکم نگه دار و زانوهایت را خم کن

وقتی در موقعیت هجومی توپ را در اختیار داری، باید در وضعیت پایین(پایین بودن مرکز ثقل بدن) و کنترل‌شده قرار بگیری تا بتوانی از توپ محافظت کنی و به‌درستی دریبل بزنی. در وضعیت صحیح برای دریبل‌زدن، بدن باید در حالت نیم‌نشسته باشد، زانوها خم و به اندازه کمی بیشتر از عرض شانه باز باشند، و وزن بدن روی پنجه‌ها (متمایل به سینه پا) قرار گیرد.

+در مراحل یادگیری، توپ را به‌صورت پیوسته با هر دو دست روی زمین بکوب(دریبل بزن)، و بین دست چپ و راست جابه‌جا کن تا مهارت کنترل توپ با هر دو دست را به‌طور متعادل تقویت کنی.

+اگر توپ را در اختیار داری و مدافع برای بلاک یا گرفتن توپ به سمتت می‌آید، آرنج‌هایت(آرنج دست بدون توپ) را کمی بیرون نگه دار تا بتوانی از توپ محافظت کنی و فضای بیشتری ایجاد کنی (بدون خطا).

+وقتی می‌خواهی پاس را دریافت کنی، با زانوهای خم‌شده بایست و دست‌هایت را بالا نگه دار(حالت تعادل در بسکتبال) تا به پاس‌دهنده یک هدف واضح و آماده ارائه بدهی.

*نکته: حالت تعادل در بسکتبال: ((پایین بودن مرکز ثقل بدن به گونه ای که))؛

الف) پاها را به اندازه کمی بیشتر از عرض شانه باز کنی،

ب) زانوها را خم کنی،

ج) کمر را کمی خم و پایین بیاوری،

د) روی پنجه پا متمایل به سینه پا بایستی،

ه) دستها را برای دریبل یا دریافت توپ آماده نگه داری.

2) توپ را با نوک انگشتانت دریبل بزن تا کنترل بیشتری داشته باشی

بازیکنان مبتدی معمولاً در ابتدای کار، توپ را با کف دست می‌کوبند یا به آن ضربه می‌زنند، اما برای داشتن کنترل بهتر، باید توپ را با نوک انگشتان به طرف زمین فشار بدهی(هدایت کنی). وقتی به این حس عادت کردی، سعی کن بدون نگاه کردن به توپ دریبل بزنی.

+ابتدا فقط شروع به دریبل زدن کن، در حالتی که ایستاده‌ای. برای هر بار دریبل زدن مچ دستت را خم کن تا توپ را به زمین بفرستی و سعی کن آرنجت را نزدیک به پهلو نگه داری و تا حد امکان از حرکت دادن آرنج خودداری کن.

+دریبل را در ارتفاع پایین نگه دار (تا سطح کمر) تا راحت‌تر کنترل توپ را حفظ کنی.

3) سعی کن هنگام دریبل‌زدن، توپ را در حدود ارتفاع کمرت نگه داری

در ابتدای یادگیری، کنترل توپ سخت است و بسیاری از بازیکنان مبتدی نمی‌توانند توپ را در ارتفاع مناسب حفظ کنند. اگر خیلی بلند دریبل بزنی، مدافعان به راحتی می‌توانند توپ را بگیرند. اگر خیلی پایین دریبل بزنی، کنترل آن برایت دشوار خواهد بود. پس بهترین حالت این است که توپ را در سطح کمر نگه داری.

+البته بسته به شرایط بازی، می‌توان ارتفاع دریبل را تغییر داد. مثلاً اگر مدافع خیلی به تو نزدیک است، بهتر است دریبل را پایین‌تر (تا سطح زانو یا کمی پایین از سطح کمر) بزنی. اما اگر در اطرافت بازیکنی نیست، اشکالی ندارد که کمی بلندتر (بالا تر از سطح کمر)دریبل بزنی.

4) سرت را بالا نگه دار و حواست به توپ باشد

وقتی چشم‌هایت به کفش‌هایت دوخته شده، نمی‌توانی مسیر حرکت یا موقعیت پاس‌دادن را تشخیص بدهی. چه در حال دریبل زدن باشی، چه بخواهی پاس بدهی یا توپ را دریافت کنی، باید چشم‌هایت باز باشد و تمرکزت روی موقعیت توپ و جریان بازی باشد.

+سرت باید همیشه در حالت چرخش و بررسی باشد (اصطلاحاً مثل یک رادار). توپ را دنبال کن، موقعیت هم‌تیمی‌هایت را حس کن و به دنبال فضاهای خالی بگرد تا بتوانی از فرصت‌ها استفاده کنی.

5) انواع مختلف پاس دادن به هم‌تیمی‌هایت را تمرین کن

پاس دادن یکی از مهم‌ترین مهارت‌ها در بازی بسکتبال است. باید بتوانی با دقت و کنترل، توپ را مستقیماً به دست هم‌تیمی‌ات برسانی، بدون اینکه او مجبور شود برای گرفتن توپ جابه‌جا شود. انواع مختلف پاس عبارت‌اند از:

+پاس سینه‌ای (Chest Pass): توپ را با هر دو دست محکم نگه دار، آرنج‌ها را کمی بیرون بده، توپ را جلوی سینه‌ات بیاور، سپس با یک حرکت سریع و هماهنگ هر دو دست، توپ را مستقیماً به سمت هم‌تیمی‌ات پرتاب کن، بدون اینکه توپ به زمین برخورد کند.

*نکته: برای پاس سینه ای حتما سینه هم تیمی ات را برای پاس دادن نشانه بگیر به طوری که توپ حتما به جلوی سینه او برسد.

+پاس زمینی (Bounce Pass): مانند پاس سینه‌ای اجرا می‌شود، با این تفاوت که توپ را به‌صورت کنترل‌شده به زمین می‌زنی تا یک‌بار برخورد کرده و سپس به دست هم‌تیمی‌ات برسد. این نوع پاس در شرایط دفاعی فشرده کاربرد زیادی دارد.

*نکته: برای پاس زمینی حتما یک سوم زمین جلوی هم تیمی ات را برای پاس دادن نشانه بگیر به طوری که توپ حتما به آن نقطه از زمین برخورد کند تا دقیقا بعد از برخورد با زمین به دستانش برسد.

+پاس از بالای سر (Overhead Pass): توپ را محکم بگیر و آن را به پشت سرت ببر، سپس با یک حرکت پرقدرت دست آن را از بالای سر به سمت هم‌تیمی‌ات پرتاب کن تا به دستان او برسد. این پاس برای عبور از مدافعان بلند قد یا فاصله‌های متوسط مناسب است.

+پاس طول زمین (Full-court Pass): وقتی نیاز داری توپ را به‌سرعت به انتهای دیگر زمین برساني و دقت، اولویت اول نیست، توپ را عقب بکش و مانند پرتاب توپ فوتبال آمریکایی، آن را با قدرت پرتاب کن. این پاس معمولاً در ضدحملات سریع به‌کار می‌رود.

اخبار لژیونرهای بسکتبال1404/2/31

صعود تریر به فینال لیگ ProA آلمان با درخشش یخچالی

تیم گلادیاتورز تریر آلمان با کسب سه پیروزی متوالی به فینال لیگ ProA آلمان صعود کرد.

به گزارش روابط عمومی فدراسیون بسکتبال، تیم گلادیاتورز تریر آلمان در سومین بازی از مرحله نیمه نهایی لیگ ProA آلمان موفق شد با نتیجه ۸۷ بر ۶۹ از سد تیم هاگن عبور کند و با کسب سومین پیروزی پیاپی، راهی مرحله نهایی این رقابت‌ها شود. بهنام یخچالی، ستاره ایرانی تریر در این بازی برای تیم خود عملکرد درخشانی داشت و موفق به ثبت ۱۱ امتیاز، ۷ ریباند، ۵ پاس گل، ۲ توپ ربایی و کارایی ۱۹ شد تا تاثیرگذار ترین بازیکن تیم در این دیدار باشد. 

در دیگر دیدار مرحله نیمه نهایی لیگ ProA آلمان، تیم ینا با نتیجه ۲ بر ۱ از تیم گایسن پیش است و در صورت پیروزی در دیدار چهارم، حریف یاران یخچالی در مرحله نهایی خواهد شد.

یاران امینی از صعود به مرحله پلی آف بازماندند

تیم بسکتبال نانسی با شکست مقابل تیم سن کوئنتن از به مرحله پلی آف لیگ برتر فرانسه راه پیدا نکرد.

تیم بسکتبال نانسی فرانسه که محمد امینی، ملی‌پوش ایرانی را در ترکیب خود دارد، در اولین بازی از مرحله پلی این( Play-in ) لیگ برتر بسکتبال فرانسه با نتیجه ۸۸ بر ۸۱ مغلوب تیم سن کوئنتن شد و از راهیابی به مرحله پلی آف بازماند. محمد امینی با وجود شکست تیم خود در این بازی عملکرد خوبی داشت و موفق به کسب ۱۲ امتیاز، ۶ ریباند و کارایی ۱۴ شد.

محمد امینی پس از اتمام فصل لیگ برتر بسکتبال فرانسه، در مراسم یارکشی ( Draft ) رقابت‌های ان بی ای در سال ۲۰۲۵ شرکت خواهد کرد.

http://www.iribf.ir

کتاب آناتومی تمرینات قدرتی(ویرایش دوم)

معرفی کتاب؛

کتاب آناتومی تمرینات قدرتی (ویرایش دوم) یا کتاب “Strength Training Anatomy – Second Edition” نوشته‌ی Frédéric Delavier یکی از پرفروش‌ترین و معتبرترین منابع تصویری در زمینه آناتومی تمرینات قدرتی و بدنسازی است. این کتاب در ویرایش دوم خود به‌روزرسانی‌هایی در محتوا، تصاویر و جزئیات علمی ارائه کرده و همچنان به‌عنوان مرجع اصلی برای مربیان، ورزشکاران و علاقه‌مندان به علوم تمرینی شناخته می‌شود.

*ویرایش اول

کتاب آناتومی تمرینات قدرتی

معرفی کتاب؛

کتاب آناتومی تمرینات قدرتی یا کتاب “Strength Training Anatomy” نوشته‌ی Frédéric Delavier یکی از محبوب‌ترین و پرفروش‌ترین منابع آموزشی در زمینه آناتومی تمرینات قدرتی و بدنسازی است. این کتاب به شکل بصری و دقیق، عضلات فعال در تمرینات مختلف را نشان می‌دهد و برای بدنسازان، مربیان، فیزیوتراپیست‌ها و علاقه‌مندان به آناتومی ورزشی بسیار مفید و کاربردی است.

*ویرایش دوم

 

کتاب تغذیه در ورزش و تمرین

معرفی کتاب؛

کتاب تفذیه در ورزش و تمرین یا کتاب “Sports and Exercise Nutrition” (تغذیه در ورزش و تمرین) نوشته‌ی William D. McArdle، Frank I. Katch و Victor L. Katch در ویرایش چهارم (Fourth Edition) یکی از منابع علمی معتبر و شناخته‌شده در زمینه تغذیه ورزشی است. این کتاب به بررسی عمیق تعامل بین تغذیه، عملکرد ورزشی، و سلامت بدن می‌پردازد و مناسب دانشجویان علوم ورزشی، مربیان، ورزشکاران و متخصصان تغذیه است.

کتاب خلاصه مباحث فیزیولوژی ورزش و تمرین

معرفی کتاب؛

کتاب خلاصه مباحث فیزیولوژی ورزش و تمرین یا کتاب “Instant Notes: Sport & Exercise Physiology” نوشته‌ی K. Birch، D. McLaren و K. George یکی از منابع فشرده و خلاصه‌سازی‌شده برای آشنایی سریع و کاربردی با مباحث کلیدی فیزیولوژی ورزشی و تمرین است. این کتاب بخشی از مجموعه معروف “Instant Notes” است که در حوزه‌های مختلف علمی منتشر شده و برای مرور سریع و یادگیری مفاهیم پایه طراحی شده است.